ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ
FAIL (the browser should render some flash content, not this).
Δημιουργική Αυτογνωσία

Ο ΑΠΟΗΧΟΣ 

Το σεμινάριο «ο μικρός πρίγκιπας συναντά τους ανθρώπους», ολοκλήρωσε τον προκαθορισμένο κύκλο του των πέντε συνεδριών την 1η μέρα του Μαρτίου…

 

Με έμπνευση την ιστορία του μικρού πρίγκιπα και οδηγό την δημιουργικότητα και το πνεύμα εξερεύνησης ξεκίνησε, σαν ένας άλλος ‘μικρός πρίγκιπας’, το καθένα από τα 8 μέλη που φτιάξανε το ‘σύμπαν’ αυτής της ομάδας, το δικό του ‘συμπαντικό ταξίδι’.

Στόχος του σεμιναρίου ήταν η διερεύνηση, με τρόπο βιωματικό και μέσα δημιουργικά, των διαπροσωπικών σχέσεων. 

Στην 1η φάση του ταξιδιού, το κάθε μέλος είχε την ευκαιρία να γνωρίσει λίγο καλύτερα τον δικό του ‘πλανήτη’ – ‘κόσμο’, να τον παρουσιάσει στα άλλα μέλη και να βιώσει την αίσθηση που κάνει στους άλλους η παρουσία του, τα λόγια του, ο τρόπος που προσεγγίζει και αφήνει να τον προσεγγίσουν. 

Σ’ αυτή την 1η φάση, το κάθε άτομο ήρθε σε επαφή με έναν πολύ βασικό προβληματισμό που αφορά την τάση να προβάλλουμε στους άλλους βιώματα και εικόνες από το παρελθόν μας. Διερευνήσαμε τρόπους που θα μας βοηθήσουν να απελευθερωθούμε από το παρελθόν μας για να ζήσουμε στο παρόν αυτό που η συνάντηση με τον κάθε άνθρωπο έχει να μας μάθει.

Κι όταν το παρελθόν παύει να σκιάζει το παρόν, τότε ποια είναι τα στοιχεία που έλκουν δυο ανθρώπους; Είναι οι ομοιότητες; Είναι οι διαφορές; Μπορεί να είναι απλά η ανάγκη να ανήκει κανείς κάπου ό,τι κι αν είναι αυτό, ή μήπως είναι η ανάγκη να νοιώθει κανείς επιθυμητός ανεξάρτητα από την δική του επιθυμία;

Κι όταν ένας άνθρωπος δυσκολεύεται με την προσέγγιση;

Μπορεί να είναι ο φόβος να μην εκτεθεί, να μην εκθέσει τις ευαίσθητες πλευρές του που δυσκολεύει το πλησίασμα;

Είναι ο φόβος του να μην ‘χαθεί’ μέσα στον άλλον ;

Ή μήπως είναι ο φόβος του να μην ‘δεθεί’ που δεν τον αφήνει να συν-δεθεί ;

Υπάρχει τρόπος να νοιώσει κανείς ελεύθερος μέσα σε μία σχέση ;

Ο Γάλλος ποιητής Jacques Prevert μας δίνει τη δική του ποιητική απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα με το ποίημα "Pour faire le portrait d' un oiseau"από την ποιητική συλλογή "Les Paroles" (1946). Για την ανάλυση του ποιήματος δείτε την κατηγορία "Συμβουλευτική Υποστήριξη σε ζευγάρια". 

Σε μια επόμενη φάση, τα μέλη διερευνήσανε του πόσο επιθυμητός, ταιριαστός ή αταίριαστος, φιλικός ή επιθετικός, δεκτικός ή απρόσιτος μπορεί να νοιώθει κάποιος στην επαφή του με τους ανθρώπους. 

Τι περιμένει κανείς από τους άλλους και πόσο εύκολο είναι για κάποιον να διακρίνει αυτό που του ταιριάζει, αλλά και να αρνηθεί αυτό που δεν του ταιριάζει. 

Κι όταν τελικά δύο άνθρωποι συναντηθούν, ποια είναι η εικόνα που έχει ο καθένας για αυτό που λέμε ‘σχέση’ ;

Πόσο αυτή (η εικόνα που έχουμε), καθορίζει τον τρόπο που θα σχετιστεί ο ένας με τον άλλον, πόσο θα αφεθεί να αλληλεπιδράσει, να δώσει και να πάρει ; Τι περιμένει από τη σχέση;

Περιμένει τη στοργή που παίρνει όπως από μία σχέση μητρική, την αδιαφορία όπως από μία σχέση συμβατική και αδιάφορη, την ρήξη όπως από μία σχέση συγκρουσιακή, την φροντίδα όπως από μία σχέση συντροφική, την κατανόηση όπως από μία σχέση αγάπης, το παιχνίδι και την ξεγνοιασιά όπως μέσα από μία σχέση ισοτιμίας, ή την καταπίεση όπως μέσα από μία σχέση εξουσιαστική;

Σ’ αυτό το ‘ταξίδι’ διερεύνησης και εξερεύνησης των διαπροσωπικών σχέσεων, τα μέλη της ομάδας είχαν την ευκαιρία να καθρεφτίσουν και να καθρεφτιστούν, να συνδεθούν με κομμάτια δύσκολα και δυσάρεστα της ζωής τους αλλά και να ξεκαθαρίσουν σημεία μπερδεμένα που τους φέρνανε ζάλη. Τους δόθηκε το ερέθισμα να αναζητήσουν τρόπους για να βρούνε την χαρά, την απόλαυση, την ελευθερία μέσα στα προσωπικά τους όρια ασφαλείας.

Ήρθαν σε επαφή ο καθένας με τη δική του διαφορετικότητα αλλά και των άλλων μελών «υπάρχουν κι άλλοι διαφορετικοί σαν κι εμένα!» και ανακαλύψανε ότι  «όλοι διαφορετικοί, κι όλοι το ίδιο…». 

Σχετιστήκανε σεβόμενοι ο ένας τον άλλον και αναγνωρίσανε την ομορφιά και την αξία μιας τέτοιας προσέγγισης που «αν και διαφορετικός από μένα, έχω κάτι να πάρω κι απ’ αυτόν». Μέσα απ’ αυτή τη συνάντηση είδανε ότι «η επικοινωνία και η επαφή μειώνει την μοναξιά» και ανακαλύψανε ότι τελικά είναι «πιο ωραία να μην είσαι τέλειος»!

 

Η σχέση είναι κατ' αρχήν μια συνάντηση. 

Αυτό που συναντιέται αρχικά είναι το βίωμα του κάθε ανθρώπου μαζί με την εικόνα που έχει σχηματίσει μέσα του για το πώς θέλει να είναι η σχέση. Όμως αυτό που δημιουργεί τη σχέση είναι η ‘ζύμωση’ της μιας εικόνας με την άλλη, του ενός βιώματος με το άλλο για να προκύψει κάτι τελείως καινούριο και μοναδικό. Βασική προϋπόθεση για να συμβεί η ‘ζύμωση’ είναι η διάθεση του καθενός να αποχωριστεί τη δική του αρχική εικόνα για το πώς ακριβώς θέλει τη σχέση, να της δώσει μόνο την δική του πνοή και να την αφήσει να πάρει την δική της πορεία. 

Το βασικό ένζυμο της ζύμωσης….; 

Η ανάγκη του καθενός από μας να αγαπήσει και να αγαπηθεί !

Χωρίς φόβο, με λίγο πάθος και καθόλου εγωισμό…..